Inicio »

Relatos circulares

 

circulares

Homes sen faces

Aquela noite estaba moi canso, conducía o meu coche coma un maníaco.

Desgrazadamente, perdín o control do coche e matei un peón.

Nese intre, tres homes de negro correron a me capturar. Non lles mirei as caras.

Pero colléron-me e metéron-me no coche. Nese intre, decatei-me de que non tiñan rostro. – Axuda, acudíde-me! – Berrei, pero ninguén me escoitou. Leváron-me ao lugar do accidente, pero nese lugar había agora unha igrexa.

Entrei na igrexa.

Decatei-me de que o cura e mais os fregueses non tiñan faces – Axuda, acudíde-me! – Berrei, e nese intre espertei e vin que perdera o control do meu coche. Desgrazadamente, matara un peón.

Cando me acheguei, vin que o peón era eu!

Entrei no coche e mirei no espello.

Vin a un home sen rostro.

Soños

- Érguete cariño, tes un pesadelo! – dixo a súa muller.

- Oh, teño os mesmos soños todas as noites – dixo Mario

Ao día seguinte foi ao psiquiatra.

- Por favor, doutor, axúde-me. – dixo Mario.

- Por suposto, só ten que tomar estas pílulas – dixo o psiquiatra.

- Grazas, tiven ese soño, pero meu pai está ben, xa sabe – dixo Mario. – Soñei que mataba a meu pai… Cando era neno meu pai matou á miña nai. Adéus doutor…

Cando rematou a terápia, foi canda seu pai.

E matouno.

- Fillo, esperta, tes eses pesadelos! – dixo a nai de Mario.

- Oh, mamá, onde está o pai?

Marchou moi cediño – dixo a súa nai.

Mentres a súa nai limpaba a casa, Mario xogaba cunha pelota.

Nun pequeno ángulo da casa o rapaz atopou a pistola de seu pai…

E xogou coa pistola.

Desgrazadamente, Mario matou á súa nai con esa pistola.

- Mamá, mamá, esperta por favor – dixo Mario.

Pero a súa nai estaba morta.

- Esperta, fillo, tes o mesmo pesadelo“ – dixo a nai de Mario.

- Oh, mamá, estás viva! – dixo Mario.

Nese intre o seu pai entrou á casa e matou á súa muller.

- Mamá, mamá, esperta … – dixo Mario.

Pero a súa nai estaba morta.

A Chave

O ladrón colleu do banco o máis importante tesouro. Esa preciosidade era a chave dourada da igrexa de Santa Catalina. Esa chave abre una porta do paradiso!

Cando saiu do banco o policía matouno.

Pero ese policía colleu unha chave dourada das mans do ladrón morto, e comezou a procurar una igrexa de Santa Catalina.

Cando atopou a igrexa, entrou, e nese intre da igrexa saiu o ladrón morto.

Cando o policía entrou na igrexa, todo estaba escuro.

Nese intre, alguén prendeu a luz e o policía estaba no banco! Nas mans tiña una chave dourada e mais a pistola. Cando saiu do bando, a policía interceptouno e matouno.

Nese intre un trebón do deserto levou-se a todos daquel lugar.

Nas areas do deserto había unha chave dourada.


Se che gustou este artigo, podes comparti-lo!

  • Facebook
  • Twitter
  • Cabozo
  • Chuza!
  • email
  • Engadir a favoritos
  • Meneame
  • MySpace
  • Reddit
  • Tuenti
  • Hyves
 

 

 

Ainda non hai comentários

Chegaches tarde! os comentários desta nova xa están pechados.

 

Etiquetas

,

Novas relacionadas

O autor

Milenko Županović

Milenko Zupanovic (Kotor, Montenegro, 1978) é un enxeñeiro naval croata que escribe fantasía e ciéncia-ficción. Publicou os seus traballos no blog Kisobran de Sérbia, nos fanzines Eridan, Terra, Axxon e Orient Express.