Loading ...
Categoría: 
A versión orixinal da obra mestra do cinema mudo alemán, Metrópole, que se daba por perdida, reapareceu en BerlÃn, tras unha rocambolesca viaxe via Buenos Aires.
“Si, é material do auténtico Metrópole, coñezo o filme e non hai dúvida“, explicou á presa Martin Koerber, restaurador da versión até agora coñecida desa xoia da história do cinema e un dos tres peritos que inspeccionaron o material.
Trata-se de escenas dadas por perdidas dende hai décadas, que oferecen unha perspectiva “distinta” da parábola futurista de Fritz Lang.
Esta cópia de Metrópole tal e como Fritz Lang a apresentou en 1927, ten múltiples riscaduras, posto que non pasou polas mans dun restaurador, o que non saca, a ollos do perito, que o que se resgatou sexa un tesouro do cinema.
“Como foi a parar a Buenos Aires é algo que non podo dicir-lle. É exclusiva de ‘Die Zeit’, unha história misteriosa pola que pagarán o seu. Mañá terá-a vosté e todos os leitores na sua versión completa no quiosque“, bromea Koerber desde o seu móbil, en conversa desde Boloña, onde asiste a un festival de cinema mudo.
A história enchida de suspense da reaparición de Metrópole arrinca cando a directora do Museu do Cinema de Buenos Aires, Paula Félix-Didier, chegou á redacción de Die Zeit coa versión Ãntegra do filme desaparecido 80 anos atrás. Aà estaban tres peritos convidados pola publicación e dispostos a cotexar o material. Os tres deron-lle rango de achado sensacional.
Trata-se, seica, da versión que Lang apresentou en xaneiro de 1927 en BerlÃn. A história é coñecida: Metrópole, a cidade futurista onde os traballadores viven baixo terra e onde o fillo do explotador se namora dunha rapaza operária.
Asi se apresentou e asi se viu en BerlÃn até maio dese mesmo ano. Entón perdeu-se, até que reapareceu fai unha semana para os peritos da Filmoteca alemá, na redacción de Die Zeit, onde chegou na equipaxe da directora do museu bonaerense.
Segundo a reconstrución dos feitos de Die Zeit, o resgate do material débe-se, en primeiro lugar, a Adolfo Z. Wilson, da distribuidora Terra, que se levou a Buenos Aires unha cópia para a amosar nos cinemas arxentinos. Das suas mans pasou ás de Manuel Peña RodrÃguez, un coleccionista privado, que nos 60 a vendeu ao Fondo ArtÃstico Nacional, seica descoñecendo o seu valor. A cópia foi a parar en 1992 ao Museu bonaerense, cuxa dirección asumió o pasado xaneiro Paula Félix-Didier.
Foi visionando de novo a cópia cando a directora se decatou da extraordinária duración do filme, moito maior do que consta na versión até agora dada por boa. Aà descobriron, ela e outros peritos arxentinos, as prezadas escenas perdidas.
Félix-Didier queria, segundo Die Zeit, que o achado saltase á luz en Alemaña, o lugar onde traballou Lang. Un contacto cunha redactora da prestixiosa publicación alemá fixo o resto.
As escenas agora recuperadas son “esenciais” para a comprensión do filme. Non só se entende por fin o papel dalgúns dos protagonistas, senón que ademais gaña en dramatismo a salvación dos nenos desde a cidade dos traballadores.
“Hai que ver o filme de novo“, aponta Rainer Rother, director da Filmoteca de BerlÃn e da sección Retrospectiva da Berlinale.
Entretanto, o director da Fundación Friedrich Wilhelm Murnau, que ten os dereitos sobre Metrópole, pediu un tratamento “responsábel” da cópia recuperada, para que chegue ao público da forma axeitada.
chúzame - 
menéame - 
digg it!
