A rutina corsaria

0
365

Jaureguízar
Xerais, 1999

Novo título da colección “Fóra de Xogo”, neste caso dun autor adicado máis ben a iso que chaman bravú ou non sei ben o que. En todo caso, un experimento que non saíu do todo mal, sempre tendo en conta que toda esta colección vai dirixida a nenos e xoves e que non-a podemos considerar literatura séria, con tódolos perdóns.

O argumento vai sobre un fareiro que un día decide converterse en pirata, deses dos vellos tempos, co seu parche no ollo e a pata de pao. O comezo é moi interesante, cando ponse a busca-lo material que vai precisar, roubándoo nas tendas e no supermercado da vila, e logo indo buscar a tres tripulantes, que non saben moi ben se fiarse ou non daquel home, pero que aceptan porque están no paro e non teñen cousa millor que facer.

Cando todo semella ser un fracaso, todo o mundo “a bordo” da rocha onde está encravado o faro, a rocha comeza a se mover e a aventura comeza. Farán unha viaxe por mares estraños, de córes, con animais míticos, persoaxes misteriosos, e lugares enmeigados.

Todo un tributo á imaxinación, que ó cabo, remata dun xeito pouco ortodoxo e bastante irracional, o que estraga todo o anterior, cando xusto comezabamos a crér que descubríramos un bó continuador dos contos de Cunqueiro.

Nembergantes, un libro que paga a pena ler, especialmente aqueles que seguen a crér que os piratas eran boa xente, os fans de Peter Pan e algún que outro despistadiño, que se levará unha sorpresa non do todo desagradable, en tan só un par de horas de leitura amena.

Total
Calificación
COMPARTIR
Artigo anteriorEnemigos de la luz
Seguinte artigoSelected Letters, V