Comida fantástica: Racións secas de viaxe

0
496

Racións secas de viaxe

Quen xogase algunha partida de rol a mundos de fantasía, saberá a cantidade de viaxes que se dan os intrépidos aventureiros percorrendo mundos cheos de perigos. Todo aventureiro ten necesidades que hai que cubrir, e a comida e unha delas.

Habitualmente non se ten en conta a auga porque se presupón que se van surtindo en manantiais e fontes durante o camiño, salvo que se trate dunha viaxe polo deserto, na que o director de xogo e posible que lle apeteza controlar o consumo de auga para dar un pouco de dramatismo ao viaxe.

Pero… ¿E a comida? ¿Qué comen os aventureiros? Dentro de todo bo K.E.A. (Kit Estándar de Aventureiro) han de estar as míticas e famosas “racións secas de viaxe” para unha semana. ¿Que son estas racións secas? Este e un gran misterio culinario que vos vamos a descubrir:

21 racións de pan de viaxe: Ten o tamaño da palma dunha man. E o principal aporte do viaxeiro para saciar a fame. Este pan caracterízase por ser pouco voluminoso, moi concentrado e manterse (para ben ou para mal) igual de duro dende o primeiro ao último día.

1 queixo curado: Que pode ser de cabra, vaca, ovella, búfala, camella ou calquer outro gando que poida dar leite nesa zona. Cada rexión ten a súa especialización e hay tantos queixos distintos como artesáns queixeiros. O queixo ha de proporcionar 8 boas racións.

7 racións pequenas de peixe seco: Pode incluir peixe curado, afumado, salgado… troitas, salmóns, esturións, sardiñas, bacallao, polbos e outros cefalópodos, etc.

7 racións pequenas de carne seca: Igual que o peixe, esta pode ser curada, afumada, salgada, etc. O tipo de carne varía segundo os gustos do viaxeiro. Chourizos e salchichóns, cecinas, xamón…

1 ou 2 racións de legumes secas: (fabas, frixoles, fabiñas, chícharos, lentellas, etc.) Non é habitual ter tempo para cociñar, nin ónde facelo, pero un cacharro, un pouco de auga e algo de carne seca para botarche as legumes tenche todo viaxeiro para poder comer quente nalgún momento máis relaxado do camiño.

Froitos secos: Pelados e sen cáscara, nunha bolsiña. Ocupan pouco, pesan pouco e teñen un gran valor nutritivo e enerxético, sobre todo para picar entre horas, cando o camiñar abre un pouco o apetito.

1 bota (odre) de viño: Beber alcohol non e bo para viaxar de día, pero nalgunhas noites frías axuda a durmir. Unha bota de viño pode levar ao redor dun litro ou litro e medio, que sempre será agradecido en horas máis relaxadas.

1 bolsiña con sal especiado: As racións secas non necesitan sal nin condimentos, pero non todo no camiño e tirar destas caras racións. Sempre que sexa posible, se teña tempo e posibilidade hai que usar arco e frechas para facerse con comida fresca. En estas ocasións ter un pouco de salpimentada ou especias axuda a mellorar o sabor forte da carne de caza.

Aqueles aventureiros máis sabios acostuman botar man de raíces, prantas e froitos silvestres, pero con coidado, porque distintas especies poden variar pouco en apariencia, pero moito en toxicidade. Os máis pillastres tamén botan man de algo de comida nas hortas e campos de cultivo que se topan de camiño.

En xeral a vida do aventureiro non é sinxela, e cando unha misión sae mal, as caras racións de viaxe poden facer que o balance non sexa positivo, pero dende logo e moito máis emocionante que estar traballando de sol a sol, polo que a pesar de todo, moitos aventureiros seguirán facendo camiño, arriscando a súa vida.

Krynea Imperial Wars

Como curiosidade, queremos deixarvos aquí unha receita que topamos de pan de viaxe. Non a probamos, así que se alguén o fai que nos conte a experiencia 🙂

Pan de viaxe:

  • 5 ovos
  • un bo chorriño de mel
  • 1 pel de laranxa rallada
  • 200 gr de améndoas torradas picadas
  • 500 gr de fariña de kamut, espelta ou trigo integral
  • sal
  • un pouco de canela en pó
  • manteiga

O primeiro que destaca deste pan é que non leva levadura, co que vos podedes imaxinar que se trata de que ocupe o mínimo posible, sacrificando textura esponxosa.

Bátense os ovos. Engádese a mel, a pel de laranxa rallada, as améndoas picadas e a sal. Mézclase todo ben hasta que quede homoxéneo. Engádese a fariña e amásase. Pódese correxir con auga e fariña até conseguir a masa axeitada. Tentade usar a mínima cantidade de auga posible para que o pan dure máis tempo. Non fai falla deixalo repousar, posto que non ten que levar.

Córtase a masa en 21 racións e engádeselles a canela por enriba. Fanse bolechas estreitas e planas con cada unha das racións. Nunha plancha ou pedra quente de cociñar, frótase o fondo con manteiga e póñense as racións a facerse ben por ambos lados. O centro ten que quedar cociñado.

Como podedes ver este pan non e forneado, de esta forma evítase que perda moita humidade e se mantén comestible máis tempo. Para conservalo mellor débese envolver en racións individuáis. Os viaxeiros de fantasía usan follas de árbol grandes ou follas de verduras. Hoxe en día o papel de aluminio ou o film de plástico axuda moito 🙂

Bo proveito viaxeiro!